| ||||||
|
|
|||||
ประวัติอำเภอขาณุวรลักษบุรี
อำเภอขาณุวรลักษบุรีตั้งอยู่ที่ หมู่ที่ 2 ตำบลแสนตอ อยู่ริมแม่น้ำปิงทางทิศตะวันตก ห่างจากลำน้ำปิงประมาณ 300 เมตร มีถนนจาก ที่ว่าการอำเภอ ไปจรดถนนพหลโยธิน ที่ตลาดสลกบาตร ตำบลสลกบาตร อำเภอขาณุวรลักษบุรี ระยะทางประมาณ 9 กิโลเมตร แต่เดิม อำเภอขาณุวรลักษบุรี มีฐานะเป็น กิ่งอำเภอ เรียกว่า กิ่งอำเภอแสนตอ แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 5 ตำบล 29 หมู่บ้าน คือ ตำบลแสนตอ ตำบลยางสูง ตำบลระหาน ตำบลสลกบาตร และตำบลบ่อถ้ำ โดยขึ้นตรงกับอำเภอคลองขลุง จังหวัดกำแพงเพชรที่ว่าการอำเภอแสนตอ แต่เดิมตั้งอยู่ที่ หน้าโรงเรียนวัดน้อยวรลักษณ์ หมู่ที่ 3 ตำบลแสนตอ ห่างจากที่ว่าการอำเภอในปัจจุบันประมาณ 2 กิโลเมตร สาเหตุที่ย้ายที่ว่าการอำเภอขาณุมาอยู่ที่ ณ ที่ตั้งปัจจุบันนี้ เนื่องจาก ที่ว่าการอำเภอได้พังลงน้ำปิงไปหมดแล้ว จากการที่สถานที่ตั้งที่ว่าการอำเภอคับแคบ และตลิ่งที่ว่าการอำเภอพังลงทุกปี นายอำเภอคลองขลุง และนายดำ ระตะจารุ ปลัดอำเภอตรี ซึ่งดำรงตำแหน่ง หัวหน้ากิ่งอำเภอเสนตอ ในสมัยนั้น จึงได้คิดขยับขยายกิ่งอำเภอเสียใหม่ โดยได้รับความเอื้อเฟื้อจาก นายสมพงษ์ พงศ์ไพบูลย์ พ่อค้าตลาดแสนตอ ได้อุทิศที่ดินให้ปลูกสร้างสถานที่ราชการอย่างกว้างขว้าง โดยไม่คิดมูลค่าแต่อย่างใด จึงได้ย้ายสถานที่ราชการมาปลูกสร้างใหม่ ณ หมู่ที่ 2 ตำบลแสนตอ ซึ่งเป็นที่ว่าการอำเภอหลังเก่าใน ปัจจุบันนี้ |
||||||
| การที่อำเภอขาณุวรลักษบุรี แต่เดิมชื่อว่าอำเภอแสนตอ นั้น ได้ทราบมาว่าสมัยก่อนการค้าขายได้ใช้ทางเรือเป็นส่วนใหญ่ เนื่องจากถนนหนทางยังไม่สะดวกรวดเร็วเหมือนในปัจจุบัน พวกชาวเรือที่มาค้าขายในลำน้ำปิง พอเข้ามาในเขตตำบลแสนตอ ก็จะเห็นตอโพล่อยู่ตามลำน้ำบ้าง ตามหาดทรายบ้างมากมายสุดคณานับได้ ถ้าใครเดินเรือไม่ระวังเรือก็จะชนตอ ได้รับความเสียหาย พวกชาวเรือจึงเรียก หมู่บ้านนี้ว่า บ้านแสนตอ และเมื่อเป็นที่ตั้งตำบล ทางราชการก็นำชื่อมาตั้งเป็นตำบลแสนตอ ต่อมามีการตั้งกิ่งอำเภอ ทางราชการก็นำชื่อมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอแสนตอ ต่อมากระทรวงมหาดไทยได้เสนอ ให้ตั้งชื่อใหม่ว่า กิ่งอำเภอขาณุบุรี ซึงแปลได้ความว่า เมืองแสนตอ เช่นเดิม เพียงแต่ใช้ศัพท์ให้ฟังดูไพเราะและสละสลวย แต่ปรากฏว่า เมื่อกระทรวงมหาดไทยได้ประกาศตั้งเป็นกิ่งอำเภอ ในปี พ.ศ. 2483 ได้เพิ่มคำว่า วรลักษณ์ ให้ด้วย จึงมีชื่อว่า กิ่งอำเภอขาณุวรลักษณ์บุรี คำว่า ขาณุวรลักษณ์บุรี นั้นประกอบด้วยคำว่า ขาณุ แปลว่า ตอ คำว่า วร เป็นชื่อขุนวร ผู้ริเริ่มก่อตั้งเป็นกิ่งอำเภอคนแรก คำว่า ลักษณ แปลว่า หมื่นแสน คำว่า บุรี แปลว่าเมือง เมื่อมารวมกันก็ยังมีความหมายเช่นเดิม และในปี พ.ศ. 2490 กระทรวงมหาดไทย ได้ประกาศยกฐานะเป็นอำเภอ และได้พิจารณาตัดพยัญชนะตัว ณ ออกไป จึงมีชื่อว่า อำเภอขาณุวรลักษบุรี | ![]() |
|||||
| เมื่อได้มีการย้ายที่ว่าการอำเภอเดิมมาก่อสร้างใหม่ ณ หมู่ที่ 2 ตำบล แสนตอ นั้น การก่อสร้างในระยะแรก สร้างในลักษณะอาคารไม้ชั้นเดียว หลังคามุงกระเบื้อง มีมุขข้าง 2 มุข ขนาดกว้าง 7.28 เมตร ยาว 30.25 เมตร ต่อมาได้มีประชาการเพิ่มมากขึ้นไปด้วย ทำให้สถานที่ราชการที่สร้างไว้คับแคบเจ้าหน้าที่ปฏิบัติงานได้ไม่สะดวก ที่ว่าการอำเภอที่ก่อสร้างไว้ เป็นอาคารชั้นเดียวแบบใต้ทุนสูง นายธรรมศักดิ์ จันเพ็ญ นายอำเภอขาณุวรลักษบุรี ในสมัยนั้น จึงได้ขอความร่วมมือจากข้าราชการกำนัน ผู้ใหญ่บ้าน และพ่อค้าประชาชน ช่วยกันบริจาคเงินเทคอนกรีตชั้นล่างพร้อมทำฝา ประตู หน้าต่าง ชั้นล่าง จนครบเท่ากับชั้นบน โดยดำเนินการเสร็จในปี พ.ศ.2502 คิดเป็นเงินค่าก่อสร้างประมาณ 20,000 บาทโดยไม่ได้ใช้งบประมาณจากทางราชการเลย ทำให้สถานที่ราชการกว้างขวาง เพียงพอที่จะให้แผนกต่างๆ ปฏิบัติงานได้สะดวก รวดเร็วยิ่งขึ้น แต่อย่างไรก็ดี อาคารที่ทำการได้ก่อสร้างมาเป็นเวลานานหลายปีแล้วทำให้หลังคาชำรุดทรุดโทรม ตัวอาคารเป็นไม้ก็ชำรุด ไปตามกาลเวลา ดังนั้น ในปี พ.ศ. 2519 ทางราชการจึงได้จัดสรรงบประมาณให้ก่อสร้างที่ว่าการอำเภอขึ้นใหม่ ในบริเวณที่ดินเดียวกับที่ว่าการอำเภอเดิม แต่ถัดออกไปด้านหลังเป็นอาคารตึกสองชั้น ต่อมาในปี 2547 ทางราชการก็ด้าจัสรรงบประมาณให้ดำเนินการสร้างอาคารที่ว่าการอำเภอขาณุวรลักษบุรี หลังใหม่ในปัจจุบัน | ||||||
![]()
|
||||||
|
||||||
สภ.ขาณุวรลักษบุรี อ.ขาณุวรลักษบุรี จ.กำแพงเพชร 62130 โทรศัพท์ 055-779200 แฟกซ์ 055-779200 ติดต่อ จนท.สารสนเทศ 08-75715825 e-MAIL : PHETploy230@hotMAIL.COM |
||||||